داستان از کجا شروع شد؟
سال ۲۰۱۵ یه توافق مهم بین ایران و شش قدرت بزرگ دنیا بسته شد به اسم برجام.
ایران قبول کرد برنامه هستهایشو محدود کنه (مثل غنیسازی اورانیوم کمتر، تعداد سانتریفیوژ کمتر، شفافیت بیشتر با آژانس و این حرفا) و در عوض، تحریمهای سنگین سازمان ملل و کشورهای دیگه تعلیق شد.
تو برجام یه بند عجیب گذاشتن به اسم snapback mechanism.
ترجمهش میشه «بازگشت خودکار»؛ چون شبیه ماشه تفنگه که وقتی کشیده میشه گلوله شلیک میکنه و نمیتونی جلوشو بگیری، بهش گفتن مکانیسم ماشه.
یعنی اگه یه طرف توافق بگه ایران تعهداتشو نقض کرده، ماشه کشیده میشه و روند بازگشت تحریمها شروع میشه.
یکی از کشورهای عضو توافق (مثلاً فرانسه، آلمان یا بریتانیا) نامه میزنن به شورای امنیت.
با این نامه یه شمارش معکوس ۳۰ روزه شروع میشه.
تو این مدت، شورای امنیت فقط یه راه داره: باید یه قطعنامه جدید بده که تحریمها تعلیق بمونه.
اما نکته طلایی اینجاست: هر عضو دائم (مثلاً آمریکا، روسیه یا چین) میتونه این قطعنامه رو وتو کنه.
اگه وتو بشه یا هیچ قطعنامهای تصویب نشه بعد از ۳۰ روز، تحریمهای قدیمی سازمان ملل اتوماتیک برمیگردن.
چون برخلاف بقیه قطعنامهها که لازمه کلی رأی جمع بشه برای اعمال تحریم، اینجا برعکسه:
ادامه رفع تحریم نیاز به رأی داره.
یعنی جلوگیری از تحریم سختتر از اعمالشه!
این مکانیسم ماشه یه تاریخ مصرف داشت: ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵.
یعنی اگه قبل از این تاریخ کسی فعالش نمیکرد، دیگه برای همیشه از بین میرفت.
برای همین الان که فقط کمتر از دو ماه مونده، فرانسه و آلمان و بریتانیا عجله کردن و ماشه رو کشیدن.
امروز صبح (پنجشنبه ۲۸ آگوست ۲۰۲۵ / ۶ شهریور ۱۴۰۴)،
فرانسه، آلمان و بریتانیا (معروف به تروئیکای اروپایی یا همون E3) یه نامه به شورای امنیت دادن و رسماً اعلام کردن که مکانیسم ماشه رو فعال کردن.
از الان یه تایمر ۳۰ روزه روشن شده.
اگه ایران تا اون موقع به شکل جدی وارد مذاکره نشه یا با آژانس همکاری ویژه نکنه، تحریمهای سازمان ملل بهطور کامل برمیگرده.
مکانیسم ماشه فقط تا ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ اعتبار داره
الان فقط کمتر از دو ماه مونده
اروپاییها اگه تا قبل از این تاریخ اقدام نمیکردن، دیگه برای همیشه این ابزار رو از دست میدادن
برای همین عجله کردن و گفتن: «الان وقتشه، وگرنه دیگه فرصت نداریم!»
این اقدام فقط تحریم نیست؛ یه جور فشاره که ایران برگرده سر میز مذاکره و دوباره یه توافق جدید (یا نسخه بهروزشده برجام) بسته بشه.
در واقع میگن: «یا مذاکره کن، یا تحریمهای سازمان ملل دوباره برمیگردن.»
برای تارا چه مارک روغنی بخریم که خیالمون راحت باشه؟
مالکین تارا چه برندی رو پیشنهاد میکنن؟
مدلهای مختلفی داشتم ولی این کلاً فرق میکنه!
دیگه محاله با آینه فابریک ماشین حتی نیم ساعت طاقت بیاری
دیدت رو انقدر گسترش میده که هیچ نقطه کوری نمیمونه.
شبها هم دیگه نوربالای بقیه اذیتت نمیکنه.
روی هر ماشینی هم نصب میشه، ماشینو عوض کنی راحت میبریش رو بعدی.
روی شیشه نوشابه کوچیک و بزرگ و دلستر و ... به راحتی بسته میشه
در کل خیلی به درد بخوره و قیمت خاصی هم نداره.
خطر بمب هستهای ایران خنده دار نیست؟
میدونین این کشورایی که دم از امنیت میزنن خودشون چی دارن؟
این آمارا تخمینیه، ولی مقیاس رو نشون میده:
کشورایی که هزاران بمب هستهای دارن، میگن از غنیسازی ۶۰ درصد ایران «برای امنیت جهانی» میترسن!
جالب اینجاست که تنها کشوری که تو تاریخ واقعا بمب هستهای استفاده کرده، خود آمریکاست
سال ۱۹۴۵، دوتا بمب انداختن رو هیروشیما و ناگازاکی و صدها هزار آدم بیگناه کشته شدن
بعدشم هیچکس جرئت نکرد چیزی بهشون بگه.
مقایسه با بمبهای ژاپن
جالبه این رو هم بدونین: همون بمبهایی که آمریکا سال ۱۹۴۵ انداخت رو ژاپن (هیروشیما و ناگازاکی)، قدرتشون حدود ۱۵ تا ۲۰ کیلوتن بود
اما الان کلاهکهای مدرن آمریکا و روسیه بعضیاشون ۱۰۰ تا ۳۰۰ برابر قویتر از اون بمبها هستن
بعضی نمونهها حتی تا ۱ مگاتن یا بیشتر قدرت دارن (یعنی معادل یک میلیون تُن).
آمار کشتههای ژاپن
در هیروشیما: بلافاصله حدود ۷۰ تا ۸۰ هزار نفر کشته شدن.
در ناگازاکی: حدود ۴۰ هزار نفر همون لحظه اول مردن.
تا پایان همون سال ۱۹۴۵، به خاطر سوختگیها، بیماریهای ناشی از تشعشع و جراحتها، مجموع قربانیها به حدود ۲۰۰ هزار نفر رسید.
و خب، این تنها باریه که تو تاریخ بشر از بمب هستهای در جنگ استفاده شده.
همون آمریکا که امروز از «خطر هستهای ایران» حرف میزنه.